1- دانشگاه شهید چمران اهواز ، naamiabdol@scu.ac.ir
2- دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده: (29 مشاهده)
هدف: شیفتگی شغلی نوعی مفهوم روانشناختی است که به تجربهای خوشایند با ابعاد جذبشدن، لذتبردن از شغل و انگیزش شغلی اشاره دارد و با عوامل بهبود عملکرد شغلی مرتبط است. پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش شیفتگی شغلی بر شادکامی سازمانی و رفتار نوآورانه سازمانی انجام شد.
طرح پژوهش: این پژوهش از نوع آزمایشی همراه با گروه گواه و طرح پیشآزمون - پسآزمون است. جامعه آماری آن کارکنان یکی از شرکتهای نفتی اهواز در سال ۱۴۰۴ بود. از بین آنها ۴۰ نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شده؛ با تخصیص تصادفی در دو گروه مساوی آزمایش و گواه جایگزین گردید. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامههای شادکامی ذهنی لپر و لیبومیرسکی (۱۹۹۹) و رفتار نوآورانۀ سازمانی هولمن و همکاران (۲۰۱۲) بود که در مرحله پیشآزمون و پسآزمون توسط دو گروه تکمیل شد. آزمودنیهای گروه آزمایش، در چهار جلسه آموزش شیفتگی شغلی شرکت کردند؛ ولی گروه گواه هیچگونه مداخلهای دریافت نکردند. تحلیل دادهها با نرمافزار اس پی اس اس نسخه بیستوشش انجام شد. آزمون آماری بهکاررفته؛ تحلیل کوواریانس چندمتغیری بود. سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج در مقطع پسآزمون نشان داد؛ مداخلۀ آموزش شیفتگی شغلی به طور معناداری شادکامی سازمانی و رفتار نوآورانۀ سازمانی گروه آزمایش را نسبت به گروه گواه افزایش داده بنابراین آموزش شیفتگی شغلی بر شادکامی سازمانی و رفتار نوآورانۀ سازمانی اثر مثبت معناداری دارد و این دو متغیر را به طور معناداری افزایش میدهد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
فرایند توسعه دریافت: 1405/2/9 | پذیرش: 1405/3/19