1- مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی ، frahnavard@yahoo.com
2- مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی
چکیده: (21 مشاهده)
این مقاله به واکاوی چالشهای گفتمان توسعه و پیشرفت در ایران پس از انقلاب اسلامی میپردازد. پیش از انقلاب، درک نسبتاً روشنی از مفهوم توسعه وجود داشت، اما پس از انقلاب، با ظهور دیدگاههای انتقادی حوزوی و چپگرا و نادیده گرفتن نقش مذهب در الگوهای پیشین، اجماع داخلی برای تعیین اهداف و چگونگی دستیابی به توسعه از بین رفت.
پژوهش حاضر برای تحلیل چرایی ثبات یا تغییر خطمشی توسعه، از رویکرد «چارچوب ائتلاف جانبدارانه» که یکی از نظریههای فرایند خطمشیگذاری عمومی است، بهره میگیرد. سؤال محوری پژوهش این است: «چه بازیگرانی، در چه ائتلافهایی، با چه باورهایی، با استفاده از چه استراتژیها و منابعی و به واسطه چه شرایط و رخدادهایی ثبات یا تغییر خطمشی توسعه در ایران را رقم زدهاند؟»
روششناسی پژوهش کیفی با پارادایم پساتحصلی و استراتژی تحلیل مضمون است. جمعآوری شواهد از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته با ۱۷ نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران اجرایی در حوزههای کلیدی، با روش گلولهبرفی انجام شد. دادهها با نرمافزار MAXQDA2020 تحلیل گردید؛ در این فرآیند ۵۳۶ کد اولیه استخراج شد که نهایتاً به تشکیل شبکه مضامین و استخراج مدل مفهومی مبتنی بر چارچوب ائتلاف جانبدارانه منجر شد.
اصالت پژوهش در آن است که با بهکارگیری این چارچوب نظری، که بر تشکیل ائتلافها بر اساس باورهای مشترک و استفاده از منابع و استراتژیهای خاص تأکید دارد، درک روشنی از فعل و انفعالات مدیریت توسعه در دورههای اخیر ایران ارائه میدهد و به تصمیمگیرندگان کمک میکند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
فرایند توسعه دریافت: 1404/10/10 | پذیرش: 1405/2/16