دوره 23، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1389 )                   دوره23 شماره 1 صفحات 108-83 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Zali N, Zali R. Stability of Tenure of Regional Development Managers during 1979-2005 Case Study: Senior Managers of East Azabaijan Province. JMDP. 2010; 23 (1) :83-108
URL: http://jmdp.ir/article-1-429-fa.html
زالی نادر، زالی رسول. بررسی میزان ثبات و پایداری در مدیریت‌های توسعه منطقه‌ای در سال‌های 1384-1385 (نمونه موردی: مدیران ارشد مدیریت توسعه استان آذربایجان شرقی). فرایند مدیریت و توسعه. 1389; 23 (1) :108-83

URL: http://jmdp.ir/article-1-429-fa.html


1- دانشگاه گیلان ، zalinader1@yahoo.com
2- دانشگاه تبریز
چکیده:   (17565 مشاهده)

در کشور ما، تغییرات مدیران ارشد کشور، دگرگونی‌های سلسله‌مراتبی بسیاری را در سطوح منطقه‌ای و استان‌ها پدید می‌آورد. بعضی سیاستمداران معتقدند این تغییرات، ضروری و اجتناب‌ناپذیر هستند و برخی نیز اعتقاد دارند آثار تخریبی این تغییرات بر روند توسعه منطقه‌ای بسیار زیاد است. ظاهراً یکی از مهمترین مشکلات کشور در مسیر رشد و توسعه منطقه‌ای، متزلزل بودن جایگاه مدیریت و کوتاه بودن دوره آن در مقایسه با سایر کشورها است. در پژوهش حاضر، میزان پایداری مدیران ارشد توسعه منطقه‌ای، در استان آذربایجان شرقی در سال‌های 1358-1384 بررسی می‌شود. همچنین دوره مدیریت، متناسب با تغییرات دولت در سطح کلان طبقه‌بندی می‌گردد و فرضیه‌های پژوهش، بر اساس دوره‌های مختلف مورد آزمون قرار می‌گیرند. به منظور آزمون فرضیه‌ها از آماره‌های استنباطی نظیر مجذور خی و آماره سامرز استفاده شده است. طبق نتایج پژوهش، تفاوت کاملاً معناداری بین میزان پایداری مدیران و سطح تحصیلات، تعلق اجتماعی، دوره‌های سیاسی، سال‌های انتصاب و سوابق مدیریت وجود دارد. متوسط دوره مدیریت در استان آذربایجان شرقی، 8/3 سال است که در مقایسه با سایر استان‌ها بیشتر است.

متن کامل [PDF 409 kb]   (3274 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1391/1/30 | انتشار الکترونیک: 1389/6/24

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution 4.0 International License قابل بازنشر است.