fa بهبود مستمر با نوآوری تأثیر روش ترکیبی بهبود مستمر و نوآوری در توسعه سازمان‌های ایرانی مدیرت دولتی Public Administration پژوهشي Research مدیران سطوح بالاتر سازمان، باید همواره بخش اعظم وقت خود را صرف بهبود سازمان کنند و امور جاری را که جنبه نگهداری دارد، به سطوح پایین‌تر واگذار نمایند. آیا به راستی در سازمان‌های ما این گونه عمل می‌شود؟ مدیری که بیشتر وقت خود را صرف هامش‌نویسی نامه بازبینی مطالبی می‌گذارد که کارشناسان باید قبلاً انجام می‌دادند، هیچ وقت فرصت آن را نخواهد داشت که به بهبود سازمان بیاندیشد. برای دستیابی به پیشرفت، دو نگرش متفاوت وجود دارد: پیشرفت تدریجی (کایزن) و پیشرفت مبتنی بر جهش بزرگ (نوآوری). در مجموع، شرکت‌های ژاپنی پیشرفت تدریجی را ترجیح می‌دهد و شرکت‌های غربی به نوآوری اعتقاد دارد. در مقاله حاضر، پاسخگویی به این پرسش اساسی مورد توجه بود که در ایران، کدام یک از نگرش‌های مذکور را می‌توان اجرا کرد؟ در تحلیل نهایی، ایجاد بهبود در کیفیت هزینه و برنامه‌ریزی (میزان تولید و زمان تحویل) به عامل اساسی تبدیل می‌شود. منظور از بهبود، کایزن و نوآوری است. هر شرکت یا سازمانی، برای بقا و رشد و پیشرفت خود باید از کایزن و نوآوری استفاده کند. اما چطور با این واژه بتوانیم سلول‌های خاکستری را جایگزین سلول‌های سیاه نفتی کنیم و درآمد کشور از فروش و واگذاری حقوق معنوی نوآوری‌ها، بیش از درآمدهای نفتی باشد و به راستی، برای شکوفایی ایده‌ها و نوآوری‌ها چه باید کرد. برای این منظور، در مقاله حاضر، با استفاده از روش پژوهشی "توصیفی ـ تحلیلی" جنبه‌های موضوع مورد بررسی تبیین شده است. Top managers of organizations should always spend most of their time to improve their organizations while devolving the routine and day-to-day maintenance affairs to lower levels. Is it commonly practiced in the same manner in our organizations? The manager who wastes his time by issuing written orders about the jobs which otherwise could have been delegated to subordinate experts would lack enough opportunity to think about new ways to improve the organization. There are two different main standpoints on how to fulfill improvement, namely, gradual/continual improvement, also known as Kaizen, and great leap-based improvement, i.e. innovation. Generally speaking, Japanese companies prefer gradual improvement and Western ones rather believe in innovation. This paper tries to provide an answer to the essential question, “Which of these two approaches are applicable in Iran?” In the final analysis, improvement in the quality of financing and planning (production amount and delivery deadline) becomes the main factor. Here, improvement refers to Kaizen and innovation together. Any corporation or organization should exploit Kaizen and innovation to survive, grow and improve. Now, the chief query emerges to be how to replace grey cells with black petroleum sales and increase our national income through selling and conceding intellectual rights of innovation rather than selling petroleum. Indeed, what shall we do to materialize our ideas and innovations? This article uses descriptive-analytical method to explain various aspects of the issue. کایزن1، نوآوری2، مدیریت3، بهبود مستمر4، رقابت5 Kaizen, Innovation, Management, Continual Improvement, Competition 76 105 http://jmdp.ir/browse.php?a_code=A-10-1-295&slc_lang=fa&sid=1 Mojtaba Mali مجتبی مالی Mojtaba_Mali@yahoo.com 10031947532846001508 10031947532846001508 Yes دانشگاه آزاد اسلامی Hossein Torabi حسین ترابی 10031947532846001509 10031947532846001509 No دانشگاه آزاد اسلامی Mansour Garkaz منصور گرکز 10031947532846001510 10031947532846001510 No دانشگاه آزاد اسلامی