دوره 28، شماره 3 - ( پاییز 1394 )                   دوره28 شماره 3 صفحات 85-106 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- پردیس فارابی دانشگاه تهران ، barzin.jf@gmail.com
2- دانشگاه سمنان
چکیده:   (4154 مشاهده)

فضای رقابتی به وجود‌آمده در صنعت گردشگری بین‌المللی، ضرورت توجه به توان رقابتی مقاصد را خیلی زود نمایان کرد. افزایش توان رقابتی که منجر به حفظ و افزایش سهم بازار می‌شود، هدف اصلی بسیاری از مقاصد گردشگری دنیا قرار گرفته است. از این‌رو پژوهش حاضر سعی کرده با استناد به تئوری‌های نوین رقابت‌پذیری گردشگری و استفاده از روش پیمایشی، یک رهیافت کمی را برای 1. ‌ارزیابی شاخص‌های رقابت‌پذیری صنعت گردشگری و 2. اولویت‌بندی اقدامات لازم جهت افزایش توان رقابتی ارائه کند. پرسشنامه مورد استفاده بر اساس مدل مفهومی رقابت‌پذیری مقصد ریچی و کراچ تبیین شد و برای تعداد 60 استاد و دانشجوی رشته گردشگری (در مقطع ارشد و دکترا) که اطلاع کافی از علم گردشگری و صنعت گردشگری ایران داشته‌اند، فرستاده شد. از این تعداد 45 پرسشنامه برگشت داده شد که پنج تای آنها معیوب تشخیص داده شده و 40 پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. لازم به ذکر است که پرسشنامه به دو بخش پیمایش «وضعیت» و «اهمیت» شاخص‌های رقابت‌پذیری صنعت گردشگری تقسیم شده بود. با بررسی اطلاعات به‌دست آمده مشخص شد بیشتر شاخص‌های رقابت‌پذیری صنعت گردشگری کشورمان در شرایط بسیار نامطلوبی به سر می‌برند. شاخص‌های بازاریابی، وجود معاونت ممیزی مقصد، کنترل و ارزیابی، برنامه مترقی توسعه گردشگری، عزم سیاسی مسئولان به ترتیب در بدترین شرایط قرار داشتند. شاخص‌هایی که در بهترین شرایط نسبت به دیگر شاخص‌ها قرار داشته‌اند به ترتیب فرهنگ و تاریخ، آب و هوا و جاذبه‌های طبیعی، مهمان‌نوازی، پیوندهای قومی، مذهبی و اقتصادی و هزینه/ارزش خدمات و کالاها هستند. در ادامه پژوهش با استفاده از اطلاعات به‌ دست‌آمده از پیمایش و به ‌کار بردن آنها در ماتریس تحلیل اهمیت/عملکرد، اولویت‌های صنعت گردشگری کشور مشخص شد. برای فرموله کردن نظرات 40 تن از خبرگان گردشگری به منظور تعیین اولویت‌های این صنعت، از یک رهیافت کمی استفاده شد که در خلال پژوهش به طور کامل توضیح داده می‌شود.

متن کامل [PDF 689 kb]   (2096 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1393/2/31 | پذیرش: 1394/8/17