fa طراحی مدلی برای ارتقای ظرفیت خط‌مشی‌گذاری در قوه مجریه کشور مدیرت دولتی Public Administration پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">محیط‌های خط‌مشی‌گذاری در دهه گذشته به‌واسطه تغییر در روابط بین دولت-ملت، اثرات اقتصاد جهانی و اتکا به فناوری، پیچیده‌تر شده است. به همین دلیل، موضوعی بنام ظرفیت خط‌مشی‌گذاری، مطرح شده است. در این پژوهش برای تبیین ابعاد ظرفیت خط‌مشی‌گذاری در قوه مجریه، به دنبال ارائه مدلی هستیم که با اقتضائات نظام اداری کشور متناسب باشد. روش پژوهش از نوع کیفی بوده و داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختارمند با متخصصان خط‌مشی‌گذاری قوه مجریه گردآوری، و با اتکا به نظریه برخاسته از داده‌ها، مقولات اصلی شناسایی و نام‌گذاری شد. بر اساس یافته‌های اکتشافی، پدیده محوری مطالعه، ظرفیت خط‌مشی‌گذاری نام گرفته که عوامل نهادی، زیرساخت‌ها و قابلیت‌های خط‌مشی‌گذاری و تعاملات محیطی مشارکت‌جویانه، به عنوان شرایط علّی ظرفیت خط‌مشی‌گذاری تعیین شد. همچنین، مقوله خط‌مشی‌گذاری خوب و محتوای خوب خط‌مشی به عنوان راهبرد اصلی در پاسخگویی به پدیده محوری شناسایی شد. ظرفیت سازمانی قوه مجریه، ظرفیت مدیریتی و ظرفیت‌های فردی فرانقش، به عنوان شرایط خاص تحقق خط‌مشی‌گذاری خوب، و عوامل بین‌المللی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فناوری کشور هم به عنوان شرایط عام تحقق این راهبرد شناسایی شد. پیامد اجرای خط‌مشی‌گذاری خوب، در سه دسته پیامدهای سازمانی، ملی و ذینفعان شناسایی و نامگذاری شد. قضایای اصلی و نتایج پژوهش، در پایان مقاله ارائه شده است.</div> <div style="text-align: justify;">Policy making environments have become more complicated in the past decade due to the change in the relationship between nation and state, the effects of global economy and reliance on technology. That&rsquo;s why the subject of policy- making capacity has been introduced. In order to explain the aspects of policy-making capacity in the executive power, a model adaptable to the requirements of the administrative system of the&nbsp;country was developed in this study. The research method was&nbsp;qualitative and data were collected through semi-structured interviews with experts in the executive power. Based on grounded theory, the main issues were identified and named. According to the explorative findings, the central issue of the study was named policy-making capacity and following that, such factors as institutional capacity, infrastructures and&nbsp;policy-making capabilities and environmentally participative&nbsp;<br> interactions, were determined as causal conditions of policy-making capacity. Also, good policy-making concept and good policy content&nbsp;were identified as the main strategy to respond to the central issue.&nbsp;Organizational capacity of the executive power, managerial capacity and individual capacities of infra-role on the one hand, and &nbsp;international, political, social, economic and technological factors on the other, were identified consecutively as specific conditions for good policy-making realization and as general conditions for realization of this strategy. The consequence of executing good policy making is identified and named in three outcomes: organizational, national and stakeholders. The main statements and results, are presented at the end of the article.</div> ظرفیت خط‌مشی‌گذاری, تدوین خط‌مشی, خط‌مشی‌گذاری خوب, عوامل نهادی, محتوای خط‌مشی Policy Making Capacity, Policy Formulation, Good Policy Making, Institutional Factors, Policy Content. 3 38 http://jmdp.ir/browse.php?a_code=A-10-1892-1&slc_lang=fa&sid=1 Asghar Mohammadi Fateh اصغر محمدی فاتح amohammadi1360@yahoo.com 10031947532846008578 10031947532846008578 Yes Faculty of Management and Military Sciences, Imam Ali University (AS) دانشگاه امام علی (ع) Hasan Danaee Fard حسن دانایی فرد hdanaee@modares.ac.ir 10031947532846008579 10031947532846008579 No School Management & Economics, Tarbiat Modares University دانشگاه تربیت مدرس Farajollah Rahnavard فرج اله رهنورد frahnavard@yahoo.com 10031947532846008580 10031947532846008580 No Department of Management, Institute for Management and Planning Studies ریاست جمهوری Lotfollah Foroozandeh لطف اله فروزنده L.forozandeh@gmail.com 10031947532846008581 10031947532846008581 No tarbiat modares university دانشگاه تربیت مدرس