هدف اصلی پژوهش حاضر، تحلیل تأثیر تناسب فرد-‌سازمان بر بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان شرکت گاز استان اصفهان است. این پژوهش از نوع توصیفی-‌پیمایشی است. نمونه مورد مطالعه، شامل 340 نفر از کارکنان شرکت گاز استان اصفهان است، که به روش طبقه‌ای (طبقه‌ها: مناطق گازی زیر نظر شرکت گاز استان اصفهان) نمونه‌گیری انجام شد. ابزار جمع‌آوری اطلاعات تلفیقی از دو پرسش‌نامه‌ی استاندارد اسکروگینس و دانایی‌فرد بود. نتایج نشان داد که هرچه کارکنان از نظر شخصیت تناسب بیش‌تری با سازمان داشته باشند و همچنین میان اهداف کارکنان و اهداف سازمان تناسب بیش‌تری وجود داشته باشد، به تبع آن، بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان کم‌تر خواهد بود. همچنین، نتایج نشان داد که سازگاری میان ارزش‌های کارکنان با ارزش‌های سازمان، سازگاری میان توانایی، مهارت و دانش کارکنان با نیازها و الزامات شغلی آن‌ها و سازگاری میان کارکنان و محیط کاری بر بی‌تفاوتی سازمانی تأثیر معناداری نداشته است و فرضیه‌های مرتبط رد شد. همچنین، نتایج حاصل از تحلیل واریانس نشان داد که در شرکت گاز، زنان نسبت به مردان، بی‌تفاوتی سازمانی بیش‌تری دارند و بیش‌ترین میزان بی‌تفاوتی سازمانی و بی تفاوتی به مدیر در میان کارشناس‌ها قابل مشاهده است. اما میان سطح تحصیلات کارکنان و رده‌ی سنی آن‌ها با بی‌تفاوتی سازمانی، تفاوت معناداری مشاهده نشده است.