وجود ارتباطات موثر، همواره یکی از عوامل مهم موفقیت سازمان‌ها بوده است. ارتباطات کارکنان در شبکه‌های ارتباطی محیط کاری برخط و برون‌خط منابع مکملی هستند که تعامل آنها بر عملکرد شغلی مؤثر است. مطالعات شبکه اجتماعی در موقعیت‌های سازمانی، نشان داده‌اند که وضعیت شبکه، تاثیرات قابل‌‌توجهی بر نتایج عملکرد افراد و سازمان‌ها دارد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر فناوری و به‌‌طور خاص ارتباطات شبکه‌ای حاصل از نظریه شبکه ‌اجتماعی بر عملکرد شغلی کارکنان است. روابط شبکه‌ای به‌‌عنوان روابط مستقیم و غیرمستقیم در محیط کاری برخط و برون‌خط در نظر گرفته شده‌ که به چهار ارتباط متمایز منتهی می‌گردند. این پژوهش از نوع پژوهش‌های غیرآزمایشی بوده و از پرسشنامه به ‌منظور گردآوری داده‌ها استفاده شده است. نتایج مطالعه زمینه‌ای در میان 104 نفر از کارکنان دانشی شامل مهندسان نرم‌افزار، تحلیل‌گران و رهبران فنی، نشان داد که روابط مستقیم برون‌خط، روابط غیرمستقیم برون‌خط و روابط مستقیم برخط پیش‌بینی‌کننده عملکرد شغلی هستند، اما رابطه قابل‌توجهی میان روابط غیرمستقیم برخط و عملکرد شغلی وجود ندارد.